Volvo Veteranen 2e Klasse A: 1999 12 september Bloemendaal D - Hurley D 1 - 2 19 september Zandvoort A - Bloemendaal D 5 - 1 26 september Bloemendaal D - Alliance B 0 - 1 3 oktober Hermes A - Bloemendaal D 6 - 0 10 oktober Bloemendaal D - Haarlem A 0 - 9 17 oktober Spire A - Bloemendaal D 6 - 2 31 oktober Bloemendaal D - Uitgeest A 1 - 1 7 november FIT C - Bloemendaal G 2 - 0 14 november HBS B - Bloemendaal D 2 - 1 21 november Bloemendaal D - Hoorn A 1 - 2 28 november Amstelveen B - Bloemendaal D 2 - 0 5 december Hurley D - Bloemendaal D 8 - 0 12 december Bloemendaal D - Zandvoort A 0 - 3
HBS B - Bloemendaal D: 2 - 1 (14 november 1999)
Na vandaag kan ik het niet meer eens zijn met de opvatting van onze andere scribent, dat twee teams onder ons moet kunnen. FIT hebben we gehad: 0-2. Spire hebben we gehad: 2-6. En HBS hebben we nu ook gehad: 1-2. Blijft over Hoorn. Maar het valt nog te bezien wat we daar volgende week tegen kunnen uitrichten (zie ook hun stand op de 5e plaats).Vorige week tegen FIT was nog een leuke pot. Daar werd sterk gehockeyd, al viel de uitslag in ons nadeel uit. FIT bestond voor de helft uit semi-veteranen beneden de 35 jaar, dus konden we nog met opgeheven schouders het veld verlaten. Maar vanochtend vroeg tegen HBS moesten George Kaersenhout, Olav Oosterveld, Arnoud Bernelot Moens en uw als niet-spelende reserve langs de kant staande scribent constateren dat zelfs een even oude en dus "zwakkere" tegenstander als HBS ons kon verschalken.
De hele wedstrijd hing de balans iets in het voordeel van Bloemendaal. Even wordt er niet opgelet en valt er een doelpunt. Daarna loopt iedereen verdwaasd bij ons rond, zodat het een paar minuten later zelfs 0-2 staat! Dat Bas de Regt dan in de allerlaatste minuut een strafbal verzilvert, is dan wel leuk voor de eer, maar kan niet verhullen dat we opnieuw een wedstrijd hebben weggegeven.
We schrijven wel door, maar worden er een beetje moedeloos van.
Carl Koppeschaar
Bloemendaal D - Uitgeest B: 1 - 1 (31 oktober 1999)
Op een buitengewoon vochtig veld, sommigen onder ons zakten er min of meer tot de enkels in, troffen wij 9 tegenstanders. Een buitenkansje dus! Al vrij snel wist Huib een tegenstander richting Deo te krijgen. Vermoedelijk 2 hechtingen, gelukkig viel het dus mee.Robert Jansen speelde inmiddels al 10 minuten met de tegenstander mee en kwam goed voor de dag (zegt misschien iets meer over onze verdediging dan over Jansen). Desondanks kwamen wij door een mooi doelpunt van Marcel Meijler terecht voor. Het leek erop dat de winst eindelijk weer eens binnen bereik lag.
Helaas voor ons, maar een terechte bekroning voor hem, scoorde Robert Jansen de gelijkmaker. In de nazit is het ons niet gelukt hem voor 2 kratten bier te transfereren naar Uitgeest. Misschien maar goed ook.
Desondanks werd het 1e punt op gepaste wijze gevierd, was ons spel iets beter dan de afgelopen weken en zijn de verwachtingen voor de komende weken hooggespannen.
Arnoud Bernelot Moens
FIT C - Bloemendaal D: 2 - 0 (6 november 1999)
Eindelijk weer eens op kunstgras. Misschien gegeven het verleden had FIT twee uitstekende scheidsrechters ingehuurd. Mede daardoor geen enkele wanklank en dus een leuke wedstrijd.Lange tijd leken wij de 0 vast te houden, dit ondanks zware FIT druk op ons doel. Toch, diep in de 2e helft weer even een moment van onachtzaamheid en een doelpunt tegen.
Opvallend was dat er hard gewerkt werd aan de gelijkmaker.,Daarin is dus echt een stijgende lijn te bespeuren!. Het 2e doelpunt van FIT was een mazzeltje. Toch gaat het steeds beter en moet met iets meer geluk in de aanval het moreel weer wat verder opgekrikt kunnen worden. Wellicht tegen HBS?
Arnoud Bernelot Moens
Spire A - Bloemendaal D: 6 - 2 (17 oktober 1999)
Onze een-na-verste tegenstander, Spire A in Hoogwoud, was niet zozeer sterker, maar wel veel bedrevener in het uitspelen van kansen dan wij. Zo keepte invaller Sven van Pel alsof zijn leven ervan afhing. Maar een gestopte bal werd gewoon niet door de achterhoede weggewerkt; iedereen staat stil in de cirkel denkend dat er is gefloten, waarna Spire de bal dan maar een paar centimeter vooruit hoeft te schuiven over de doellijn heen. De andere doelpunten van Spire waren overigens veel fraaier. Maar toch waren ze stuk voor stuk tot misverstanden in de achterhoede te herleiden.Misschien kwam het doordat we met slechts 10 man + een geblesseerde speelden? De een was verhinderd, de ander bevond zich in het buitenland, weer een ander was ziek. Het was onze sterkste opstelling niet. Maar wat is sterk? Op aanraden van Gijs Tettelaar bleef uw nog steeds door een gemene hamstringblessure strompelende scribent maar in het vijandelijke 23-metergebied hangen. Het had nog succes ook. De eerste de beste wedstrijd van het seizoen: slechts 2 ballen voor de stick en 2 maal raak! Het waren geen beauties van doelpunten als gevolg van dat hangen voorin. Maar ze waren 100 procent effectief. De hatelijke nul was er niet meer, heel even stonden we zelfs gelijk, en dus was de eer in ieder geval gered.
Sven: namens het hele team bedankt voor je fabuleuze duikpartijen! Je hebt uitstekende staan keepen.
Carl Koppeschaar
Bloemendaal D - Haarlem A: 0 - 9! (10 oktober 1999)
Daags na de wedstrijd lag ik in de stoel bij ons aller tandarts Gijs T. Samen met Hans M. had hij zich vanaf een bankje aan de zijlijn buitengewoon vermaakt de dag daarvoor. Dat er bij ons meer gebeurde dan bij het eerste ben ik helemaal met hem eens. Dat wij misschien wel de beste 1e helft uit deze competitie speelden, is mijn eigen observatie. Dat we desondanks gigantisch op ons gezicht gingen is helaas gemeengoed geworden. Natuurlijk zijn wij te hoog ingedeeld. Natuurlijk is ons hockeyend vermogen niet optimaal (ben ikzelf een voorbeeld van). Natuurlijk wordt de bal te weinig rondgespeeld (is al jaren zo) en hebben wij een gebrek aan scorend vermogen. Maar met 9-0 verliezen van Haarlem? (Hele mooie goals trouwens.)Misschien een aardig moment om Bert van Marwijk (trainer Fortuna Sittard) te quoten:
"Net als veel andere teams kunnen wij van bijna iedereen winnen als wij het maximale geven, maar ook van iedereen verliezen als we niet alles uit de kast halen." Zo is het maar net.
Zelfs in deze competitie zijn er teams waar wij van moeten kunnen winnen. De standen op de ranglijst indiceren dit ook. Ik noem met name FIT, Spire, Hoorn en HBS.
Dus mijne heren: een toppositie is misschien te hoog gegrepen maar 2 teams onder ons moet kunnen.
Arnoud Bernelot Moens
Hermes A - Bloemendaal D: 6 - 0 (3 oktober 1999)
Onze verste tegenstander, Hermes in Den Helder, hebben we achter de rug. En tegelijkertijd ook onze zwaarste pot. Vanaf de kant (want nog steeds door een gescheurde hamstring geblesseerd) zag uw scribent dat Hermes duidelijk een klasse te hoog voor ons was. Al heel snel viel hun eerste doelpunt. Nooit verslapte de druk. De keeper van Hermes hoefde (met uitzondering van één enkele solo van Knut Flohil) geen klomp te verzetten.Na afloop nog even met de captain van Hermes nagepraat. Hij vertelde dat zijn team vorig jaar 1e klasse had gespeeld. Daar was het uit de boot gevallen omdat ze zelden met dezelfde spelers konden spelen (veel marinemensen = vaak op zee). Een kleine pleister op de wonde: Hermes, ongeslagen bovenaan in onze poule en met een indrukwekkend doelpuntensaldo, was dus hoe dan ook te sterk voor ons.
Carl Koppeschaar
Bloemendaal D - Alliance B: 0 - 1 (26 september 1999)
Helaas konden de goede voorbeelden van ons Dames 1 (6-1 winst) en Heren 1 (5-3 winst) niet gevolgd worden in deze wedstrijd die geruime tijd op 0-0 leek te eindigen.Gegeven het feit dat Alliance een typische counterploeg is werd voor de verandering gekozen voor een 4-4-2 opstelling. Knut Flohil en Loek Sibbing zwervend voorin, met daarachter een gedegen blok. Lange tijd leek deze tactiek te werken en konden wij, met soms wat druk op de verdediging, vrij gemakkelijk de 0 handhaven. Wouter de Vries verrichtte als keeper een paar nuttige en mooie reddingen. Wij kregen geen echt uitgespeelde kansen. Diep in de 2e helft kreeg Alliance een terechte strafbal omdat George Kaersenhout per ongeluk een doelgericht schot tegen zijn voet kreeg. Zoals eerder dit seizoen wist Wouter deze bal te keren en bleven wij "in leven". Alliance voerde de druk steeds meer op met uiteindelijk een langverwacht doelpunt als gevolg.
Helaas bleek het te moeilijk voor ons om vanuit de verdediging om te schakelen op de aanval. Zoals zo vaak stond het middenveld of in de aanval of in de verdediging. Dat George vlak voor tijd een kansje niet wist te verzilveren mag hem niet aangerekend worden en zou misschien ook teveel van het goede geweest zijn.
Na 3 wedstrijden "op hoger" niveau mag geconstateerd worden dat wij niet dramatisch zwakker zijn dan de tot nu toe getroffen tegenstanders. Het ons teveel in de verdediging laten drukken in combinatie met moeizaam uitverdedigen is echter voor verbetering vatbaar.
Met een wat consistentere opstelling moet dit uiteindelijk wel lukken.
Arnoud Bernelot Moens
Zandvoort A - Bloemendaal D: 5 - 1 (19 september 1999)
Ook de tweede wedstrijd van dit seizoen was Bloemendaal D nog niet in vorm. Lag het aan de files en verkeersomleidingen in Zandvoort? Uw verslaggever, die de komende weken nog geblesseerd langs de lijn hinkt vanwege een gescheurde hamstring, was als een van de eersten bij de tegenstander ter plekke. De rest volgde tot zelfs anderhalf uur (!) later.Om 11.45 u. vonden de scheidsen dat er lang genoeg was gewacht en floten af voor de wedstrijd. Bloemendaal stond op dat moment nog maar met 9 man in het veld en zonder keeper! Gelukkig ging het eerste schot op het lege doel naast. Drie minuten later was ook goalie Markowski op het veld.
De doelpuntenregen van Zandvoort begon na een merkwaardige fout in onze achterhoede. Ook daarna stond de achterhoede voortdurend onder druk. Het gevolg was dat ook ons middenveld zich moest bezighouden met uitverdedigen, waardoor ook de spitsen zich lieten zakken. Alleen Marcel Meijler, deze wedstrijd opererend als linksbuiten, kreeg af en toe een kans. Maar Zandvoort kreeg er méér en benutte ook prima het wapen van de strafcorner.
Dat het 5 - 1 bleef (het tegendoelpunt werd drie minuten voor het einde gescoord door mid-mid Bas de Regt) was eerder geluk dan tegenstand. Vanaf de kant telde ik acht Zandvoortse schoten die rakelings naast waren gegaan (nog afgezien van de door de goalie gekeerde ballen). Is de 2e klasse dan toch te hoog voor ons gegrepen? We zullen er veel harder aan moeten werken. Volgende keer graag een betere conditie, heren! Er kan op dinsdagavond worden getraind. Misschien moeten ook de spelpatronen weer eens worden opgefrist.
Carl Koppeschaar
Bloemendaal D - Hurley D: 1 - 2 (12 september 1999)
Met een volwaardige bezetting (12 man en veel supporters) kostte het nog enige moeite het juiste Hurleyteam uit 21 man te vinden. Uiteindelijk bleven er bij hen 10 over, maar wisten wij het numerieke veldoverwicht niet te benutten. Sterker nog: wij hadden er onze handen vol aan. Gelukkig werden wij hierbij geholpen door het natuurgras. Het tempo lag lekker laag (op 3e klasse niveau dus). Een beetje tegen de verwachtingen in was het met onze 1e strafcornervariant raak: Knut Flohil, 1-0.Ons middenveld werkte hard. De vleugels werden te weinig benut, kansen werden gemist en zo werd uit een counter 1-1. Op zich wel een terechte stand. Edoch zoals vorig jaar zo vaak het geval was ook nu weer een scrimmage: rollertje onder de klomp van Wouter door en 1-2.
Ons slotoffensief bracht ons niet de beoogde gelijkmaker. Desondanks viel het allemaal voor een 1e seizoenswedstrijd nog wel mee. Tijdens de door ons aangeboden 4 kratjes erkende Loek Sibbing al zo lang niet meer gespeeld te hebben, dat de herziene buitenspelregel voor hem geheel nieuw was.
Volgende week checken of er nog meer saillante spelregelwijzigingen geactualiseerd moeten worden!
Arnoud Bernelot Moens
Seizoensopening, 4 september 1999
Veteranen D greep in groten getale (met 9 man) het lustrumopeningstoernooi aan om de spieren te warmen, nieuwe trucjes te oefenen en alle ballen te keuren.De MUS nieuwe stijl kende wat aanloopproblemen waardoor de selectie voor de eerste oefenwedstrijd tegen Veteranen L (zondag 5 september) wat uitgedund werd. Een verslag hierover lijkt mij dan ook niet zinvol.
Opvallend was dat een aantal Veteranen die op zondag 5/9 moesten spelen, elkaar tegenkwam op het schitterend gerenoveerde circuit van Zandvoort. Zal wel iets met representatie te maken gehad hebben. Volgende week zondag gaat het echt gebeuren tegen Hurley D. Wij houden u op de hoogte.
Arnoud Bernelot Moens
Terug naar ASTRONET's home page